فیلم Lifeboat 1944

پس از آن‌که وسیله نقلیه‌شان توسط یک زیردریایی نازی که حالا خود نیز غرق شده، با اژدر مورد اصابت قرار می‌گیرد، خبرنگار «پورتر» (تالولو بانک‌هد) خود را در قایق نجات میان آوارهای دریایی می‌یابد. او مدت زیادی تنها نمی‌ماند؛ دیگران هم به پناهگاهش می‌پیوندند و وقتی آلمانی «ویلی» (والتر اسلزاک) هم ظاهر می‌شود، جمع به نه نفر می‌رسد. آن‌ها قصد دارند به برمودا بروند، اما هیچ‌کس...

پس از آن‌که وسیله نقلیه‌شان توسط یک زیردریایی نازی که حالا خود نیز غرق شده، با اژدر مورد اصابت قرار می‌گیرد، خبرنگار «پورتر» (تالولو بانک‌هد) خود را در قایق نجات میان آوارهای دریایی می‌یابد. او مدت زیادی تنها نمی‌ماند؛ دیگران هم به پناهگاهش می‌پیوندند و وقتی آلمانی «ویلی» (والتر اسلزاک) هم ظاهر می‌شود، جمع به نه نفر می‌رسد. آن‌ها قصد دارند به برمودا بروند، اما هیچ‌کس جز احتمالاً زندانی‌شان راه را بلد نیست — و حاضر به باور او یا واگذاری کنترل سفرشان به او نیستند — اما با کاهش ذخایر، تندتر شدن دریا و کم‌رنگ بودن امید به نجات، گزینه‌هایشان محدود می‌شود. آنچه پس از این رخ می‌دهد، بازماندگان را وارد سفری خودکاوانه می‌کند؛ آن‌ها به وضع کنونی و نحوه زندگی و دروغ‌هایی که تاکنون گفته‌اند، می‌اندیشند. این ریزجهان اجتماعی کمی سمی، کمی رمانتیک و پر از سوءظن می‌شود و حتی در میان دریای بیکران، برخی افراد حاضرند بازی‌های برتری‌طلبانه‌ای را دنبال کنند — حتی اگر تنها خودشان را فریب دهند. واضح است که همه صحنه‌ها در استخر بزرگی در پشت صحنه‌های لس‌آنجلس فیلم‌برداری شده‌اند، بنابراین امروز ممکن است همیشه چندان قانع‌کننده به نظر نرسند، اما در نهایت این داستان است که تماشای فیلم را جذاب می‌کند. آلفرد هیچکاک اطلاعات را قطره‌قطره به تماشاگر می‌دهد؛ گاهی قابل‌باور و گاهی متناقض. جلوه‌های صوتی نیز در ایجاد احساس شدیدی از تنگنای روانی در میان اقیانوس باز — با گروهی از شخصیت‌ها که شاید حتی برای نگهداری لباس‌هایتان هم به آن‌ها اعتماد نکنید — به‌خوبی عمل می‌کنند. بانک‌هد در بهترین فرم خود ظاهر شده و هنری هال نیز بازی قابل‌توجهی دارد؛ همه این‌ها دست به‌دست هم می‌دهند تا یک ماجرای جنگی منحصربه‌فرد شکل بگیرد که اگر به آن وجه تبلیغاتی هم نسبت داده شود، نگاهی کنجکاوانه به این دارد که تا چه اندازه میان متفقین می‌توان اختلاف و ناسازگاری وجود داشته باشد.