فیلم Untamed Heart 1993

چهره‌نگاری تأثیرگذار از یک مطرود و ماریزا تومی دوست‌داشتنی فیلم Untamed Heart که در سال 1993 منتشر شد، داستان کارولین (ماریزا تومی) را روایت می‌کند که شب‌ها در یک کافهٔ دنج در مینیاپولیس کار می‌کند. او دختری دوست‌داشتنی و بانمک است اما به‌نوعی نمی‌تواند توجه عاطفی پایداری از مردانی که با آنها قرار می‌گذارد جلب کند. پاسخ مشکل عشق او درست جلوی چشمش است: آدم، ظرف‌شور...

چهره‌نگاری تأثیرگذار از یک مطرود و ماریزا تومی دوست‌داشتنی فیلم Untamed Heart که در سال 1993 منتشر شد، داستان کارولین (ماریزا تومی) را روایت می‌کند که شب‌ها در یک کافهٔ دنج در مینیاپولیس کار می‌کند. او دختری دوست‌داشتنی و بانمک است اما به‌نوعی نمی‌تواند توجه عاطفی پایداری از مردانی که با آنها قرار می‌گذارد جلب کند. پاسخ مشکل عشق او درست جلوی چشمش است: آدم، ظرف‌شور و نظافت‌چی ساکت کافه (کریستین اسلیتر). این فیلم برای طرفداران ماریزا تومی ضروری است و رابطهٔ عاشقانهٔ کارولین و آدم به‌خوبی کار می‌کند، هرچند به‌نظر من دخول جنسی‌شان زودهنگام است، اما وقتی باید زمان واقعی در یک فیلم ۱۰۲ دقیقه‌ای فشرده شود، می‌توان از این گذشت. آنچه بیش از همه در این فیلم توجهم را جلب کرد—جدای از نقش ماریزا—شخصیت آدم بود. او مطرود است؛ با جمع جور نیست؛ ساکت و مرموز به‌گونه‌ای نامتناسب؛ آسان هدف تمسخر دیگران است؛ از دور عاشق کارولین است و همین عشق با وجود اشتباهات پی‌درپی او تغییر نمی‌کند؛ بی‌آنکه دنبال اعتراف یا تشکر باشد، به‌نوعی فرشتهٔ نگهبان اوست. چرا کارولین جذب چنین آدمی می‌شود؟ چون «متضادها یکدیگر را جذب می‌کنند.» ما طبیعتاً به کسانی جذب می‌شویم که ویژگی‌هایی دارند که در خودمان کم داریم و بالعکس. کارولین برون‌گرا، پرحرف و در جمع‌ها راحت است؛ آدم چنین نیست. آدم گوشه‌گیر، تأمل‌گرا و بی‌تفاوت به جاگرفتن در جمع است—ویژگی‌هایی که کارولین ندارد. اگر چشم‌هاتان را باز کنید، در زندگی واقعی هم افرادی شبیه آدم را می‌بینید. در یک رستوران محلی گاهی یکی از کارکنان آشپزخانه را می‌بینم—میان‌سال، کم‌حرف، ظاهری برخورنده و هوشمند اما کناره‌گیر و مرموز. این‌گونه افراد، مثل آدم فیلم، در قالب‌های رایج جامعه جا نمی‌گیرند. با وجود هوششان، دانشگاه یا شغل رسمی برایشان راه‌حل نیست؛ فقط هرچه لازم است انجام می‌دهند تا زندگی کنند. فیلم در به تصویر کشیدن این نوع مطرود در قالب آدم بسیار موفق است و برایم تأثیرگذار بود چون با او همذات‌پنداری می‌کنم. همه‌چیز در داستان بی‌نقص نیست، به همین دلیل یک ستاره از امتیازم کم می‌کنم. مثلاً باورپذیر نیست که آدم بتواند مخفیانه وارد خانهٔ کسی شود و در حالی که افراد خوابند کاری را انجام دهد. این بی‌منطق و احمقانه به‌نظر می‌رسد—نویسندگان به چه چیزی فکر می‌کردند؟ فیلم در قسمت شمال‌شرقی مینیاپولیس فیلم‌برداری شده است. امتیاز: B