فیلم Those Magnificent Men in Their Flying Machines or How I Flew from London to Paris in 25 Hours 11 Minutes 1965

عجیب است که من اولین نقد این فیلم را می‌نویسم. این فیلم—که به اختصار آن را TMMTFM می‌نامند—تماشایش خیلی لذت‌بخش است؛ وقتی آن را روی دی‌وی‌دی یا بلوری دارید می‌توانید پخش را متوقف کنید و برای آوردن کپسول اکسیژن بروید تا کبود نشوید. در مورد این‌که آیا فیلم آموزه‌های خوبی در زمینه پرواز می‌دهد یا نه، کار را به متخصصان هوانوردی واگذار می‌کنم، اما به‌عنوان...

عجیب است که من اولین نقد این فیلم را می‌نویسم. این فیلم—که به اختصار آن را TMMTFM می‌نامند—تماشایش خیلی لذت‌بخش است؛ وقتی آن را روی دی‌وی‌دی یا بلوری دارید می‌توانید پخش را متوقف کنید و برای آوردن کپسول اکسیژن بروید تا کبود نشوید. در مورد این‌که آیا فیلم آموزه‌های خوبی در زمینه پرواز می‌دهد یا نه، کار را به متخصصان هوانوردی واگذار می‌کنم، اما به‌عنوان یک افسر ایمنی سابق یگان، کشف خطرات ایمنی برایم مثل یک بازی است؛ فکر می‌کنم در آخرین‌باری که دیدم، شش مورد خطر یافتم. جست‌وجو در اینترنت گاهی حواس‌پرت‌کن است، و گرچه فیلم درباره هواپیماست، علاقه‌مندان خودرو هم از دیدن چند ماشین جالب—که مربوط به قبل از زمان من‌اند—خشنود خواهند شد. یادم می‌آید وقتی بچه بودم این فیلم همیشه از شبکه STV پخش می‌شد و با تبلیغات طولانی مدت، بیش از سه ساعت می‌شد؛ به همین خاطر مطمئن نیستم تا پیش از این تا پایانش را دیده باشم. حالا که دیده‌ام، آن را یک نمایش سرگرم‌کننده و خوش‌ساخت در سبکی شبیه «Around the World…» دیوید نیون (۱۹۵۶) یافتم. «لرد راونزلی» نگران است که برتری بریتانیا در مسابقه هوانوردی شاید دیگر وجود نداشته باشد؛ با پیشتازی فرانسوی‌ها، آلمانی‌ها، ایتالیایی‌ها، ژاپنی‌ها و حتی مستعمره‌های قدیمی آن‌طرف آب، او تصمیم می‌گیرد کاری بکند: جایزه‌ای ده‌هزار پوندی برای کسی که بتواند از لندن به پاریس پرواز کند تعیین می‌کند. امروز چنین پروازی به سرعت پایان می‌یابد، اما در آن زمان قرار بود ساعت‌ها طول بکشد و بزرگان هواشناسی جهانی گرد هم آیند. فیلم علاوه بر نمایش مجموعه‌ای از وسایل عجیب و غریب که چندان آیرودینامیک به نظر نمی‌رسند، ما را با شیطنت‌های عاشقانه‌ای هم آشنا می‌کند که زیرساخت رقابت‌ها را تشکیل می‌دهد. «پاتریشیا» دختر اسپانسر مسابقه است و غیررسمی با «میس» خوش‌پوش اما نسبتاً بی‌عرضه نامزد کرده—البته اگر بین بازی‌های پاسور، اسنوکر و پروازهایش فرصت پیدا کند. ورود آمریکایی جذاب «اُرویل» خطر ربودن دل دختر را به همراه دارد و هر لحظه تهدید به زد و خورد بین دو مرد وجود دارد؛ این وضعیت فرصت را برای توطئه‌گر ماکیاولیایی «سر پرسی» فراهم می‌کند تا در فرودگاه به تلافی خرابکاری کند تا تنها هواپیمای او شانس بردن داشته باشد. با بالا گرفتن حرارت‌ها و تندتر شدن اعصاب، نوبت مسابقه می‌رسد—چه کسی چک را می‌برد؟ فیلم با بازی یک دست از ستارگان که ظاهراً از اجرای نقش‌های کمیک و مهندسی‌های ظاهراً نچسب لذت می‌برند، ارائه‌ای سرگرم‌کننده دارد. تعداد زیادی چهره آشنا هر کدام لحظه‌ای برای درخشیدن دارند، و فیلم از ایجاد چند تنش بین‌المللی و تمسخر برخی کلیشه‌ها هم غافل نمی‌شود. عکاسی هوایی آن‌چنان بعد از شصت سال قانع‌کننده نیست، اما با ترِری-توماس در اوج شرارت و گِرت فروبه که خوب بلد است شوخی خود را خراب کند، صحنه‌های زیادی برای لبخند زدن فراهم است.