فیلم Nicholas Nickleby 2002

وقتی پدرش می‌میرد و خانواده‌اش تقریباً تا آستانهٔ تنگدستی پیش می‌روند، جوان هم‌نام داستان (Charlie Hunnam) با عموی ثروتمندش «رالف» (Christopher Plummer) معامله‌ای می‌کند تا زندگی راحتی برای مادر و خواهرش «کِیت» (Romola Garai) تأمین شود. این توافق او را به شمال انگلستان می‌فرستد تا در مدرسهٔ «واکفورد اسکویِرز» تدریس کند؛ نقشی که اجرای قابل‌قبولی از Jim Broadbent دارد. مدیرِ مدرسه مردی بی‌رحم است که...

وقتی پدرش می‌میرد و خانواده‌اش تقریباً تا آستانهٔ تنگدستی پیش می‌روند، جوان هم‌نام داستان (Charlie Hunnam) با عموی ثروتمندش «رالف» (Christopher Plummer) معامله‌ای می‌کند تا زندگی راحتی برای مادر و خواهرش «کِیت» (Romola Garai) تأمین شود. این توافق او را به شمال انگلستان می‌فرستد تا در مدرسهٔ «واکفورد اسکویِرز» تدریس کند؛ نقشی که اجرای قابل‌قبولی از Jim Broadbent دارد. مدیرِ مدرسه مردی بی‌رحم است که بی‌محابا شاگردان و دستیارش «اسمایک» (Jamie Bell) را کتک می‌زند و از آن‌ها اخاذی می‌کند. سرانجام، وقتی تحملش تمام می‌شود، جوان «نیکلبی» به تلافی برمی‌خیزد و با «اسمایک» فرار می‌کند تا زندگی‌ای عاری از این ستم‌ها بسازد. در همین حال، عموی نسبتاً بی‌وجدانش «کِیت» را به‌عنوان مهره‌ای در معاملاتش با شکارچی‌صفتِ «سر مولبری هاوک» (Edward Fox) به کار می‌گیرد. آیا برادرش می‌تواند به‌موقع بازگردد و او را از سرنوشتی نسبتاً هولناک نجات دهد؟ به‌نظرم این یکی از داستان‌های ضعیف‌تر چارلز دیکنز است. پس از نیم‌ساعت نخستِ خشن و تیره، داستان وارد الگویی از تصادفات و هم‌اتفاقی‌های بسیار نامحتمل می‌شود. ارتباطات تصادفی، دوستی‌ها و وابستگی‌های متعدد بیش از حد، همه‌چیز را برایم کمی تلخ می‌کند. آن هتوی تا حدی به قهرمان ما وجههٔ عاشقانه می‌بخشد و حضور کوتاه Juliet Stevenson در نقش «خانم سکویِرز» و Sir Tom Courtenay (تازه شوالیه‌شده) در نقش نجیب و باوقارِ «نوگز» قدری غنای داستان را افزایش می‌دهد؛ اما با وجود خوش‌قیافه‌بودن، Hunnam آن سنگینیِ لازم برای برعهده‌گرفتن کامل این نقش را ندارد و Plummer هم به آن حد از خباثت که در کتاب اصلی موردنظر بوده، نمی‌رسد. از لحاظ بصری فیلم خوش‌ساخت است؛ لباس‌ها و فضاها خوب اجرا شده‌اند، اما من همیشه ترجیح می‌دهم اقتباس‌های این نویسنده سیاه‌وسفید باشند. نسخهٔ رنگی گرایش دارد که فقر، خشونت و استثمارِ داستان‌های او را بیش از حد پالایش کند و اینجا نیز چنین است.