فیلم Spring 2014

پسر با دختری آشنا می‌شود؛ دختر هویت واقعی‌اش را آشکار می‌کند — و پسر چه می‌کند؟ فیلمی غافلگیرکننده است؛ درامِ عاشقانه‌ای با پس‌زمینه‌ای هوشمندانه از ترکیب علمی-تخیلی و فانتزی. همیشه فیلم‌های درجه B به این خوبی گیرتان نمی‌آید؛ وقتی یکی را پیدا می‌کنید باید قدرشان را بدانید. فیلم نیازی به جلوه‌های بصری پرزرق‌وبرق نداشت؛ در حد نیاز از آن‌ها استفاده شده و همین مقدار کم هم...

پسر با دختری آشنا می‌شود؛ دختر هویت واقعی‌اش را آشکار می‌کند — و پسر چه می‌کند؟ فیلمی غافلگیرکننده است؛ درامِ عاشقانه‌ای با پس‌زمینه‌ای هوشمندانه از ترکیب علمی-تخیلی و فانتزی. همیشه فیلم‌های درجه B به این خوبی گیرتان نمی‌آید؛ وقتی یکی را پیدا می‌کنید باید قدرشان را بدانید. فیلم نیازی به جلوه‌های بصری پرزرق‌وبرق نداشت؛ در حد نیاز از آن‌ها استفاده شده و همین مقدار کم هم بسیار تأثیرگذار بود. با این حال سازندگان کوتاهی نکرده‌اند و بهترین بصری ممکن را ارائه داده‌اند که به روایت کمک زیادی کرده است. بازیگران اصلی بسیار تأثیرگذارند. لوکیشن‌های ایتالیا هم به همان اندازه زیبا هستند و در مجموع فیلمنامه برنده واقعی است. داستان درباره مردی آمریکایی است که پس از مرگ مادرش به ایتالیا فرار می‌کند و پس از یک حادثه کوچک، آن‌جا با یک دانشجوی پژوهشگرِ غیرعادی ملاقات می‌کند و او را متقاعد به قرار گذاشتن می‌نماید. هرچه بیشتر به هم نزدیک می‌شوند، اتفاقات عجیب‌وغریبی شروع به تهدید رابطه‌شان می‌کند؛ بقیهٔ فیلم عمدتاً حولِ توضیح همین اتفاقات برای یکدیگر و برای ما می‌چرخد. این فیلم شبیهِ «Before Sunrise» است که با المان‌های فیلم‌های هیولایی تلفیق شده. شاید چندان بدیع نباشد، اما دقت و تازگیِ ساخت آن قابل تحسین است. اگر از روی پوستر فیلم قضاوت کنید شاید فوراً هوس دیدنش به سرتان نزند، اما اگر شانسش را بدهید، اکثراً ناامید نخواهید شد. فیلم نیازی به بهتر شدن ندارد؛ به شکلی ساده در بهترین حالت خود است. دیدن آن واجب نیست، اما امیدوارم این جواهری کوچک را از دست ندهید. ۷/۱۰ تماشای نسبتاً خوبی است؛ ممکن است دوباره ببینمش، اما صادقانه فکر نمی‌کنم بتوانم آن را به دیگران توصیه کنم. هرچه بیشتر به ماهیت فیلم فکر می‌کنم، مشخص می‌شود که فیلم بیشتر در خلق فضا موفق است تا ارائهٔ یک داستان حماسی یا یک اثرِ موجوداتِ پرسرعت. این فیلم آرام و ملایم پیش می‌رود، اشاره‌هایی می‌کند و اطلاعات را قطره‌قطره می‌دهد تا همه‌چیز کم‌کم واضح شود. به نظرم اگر مثلِ «Jaws» برخوردی مستقیم و پرقدرت در پیش می‌گرفت، تأثیر بیشتری می‌داشت، اما فیلم مسیر دیگری را انتخاب کرده و پرسشی عمیق‌تر مطرح می‌کند: «می‌بینم چه اتفاقی می‌افتد، اما چرا؟» فیلم قطعاً زمان کافی را برای بحث و توضیح اختصاص می‌دهد، و در حالی که موضوعاتی که نیاز به روشن شدن دارند جالب‌اند، فیلم پر از نماهایی شبیه ویدئوی تعطیلاتِ کسی است. در کل اگر طرفدارِ داستان‌های نیمه‌هراس‌آور و تا حدی عجیب هستید، ارزش تماشا دارد، اما مشخص نیست چند نفر بخواهند آن را دوباره ببینند.